ESEJ

Testament Włodzimierza Wysockiego

Kiedy świt obudzi was dzień kolejny zaczynając
I gdy okręt wasz odbije od przystani dobrych snów
Pamiętajcie, proszę, że sieć już na was utkał pająk
I spróbujcie sens odnaleźć w tym refrenie
z kilku słów:

Ref.
Ratujcie swoje dusze, ratujcie swoje dusze!
Nie dajcie się znieprawić i złu w twarz krzyczcie – Nie!
Zostańcie wszyscy z Bogiem, gdy ja już
odejść muszę
Wy sumień swych słuchajcie, ratujcie dusze swe!

Kiedy mąż czy żona twa mierzy ciebie wzrokiem kosym
Ty, zmęczony, rozdrażniony czujesz
w końcu, że masz dość
Nie rób błędu, weź się w garść, cicho mów, nie podnoś głosu
To jest wszak najbliższy człowiek!
Chcesz mu przyjaźń dać czy złość?

Ref.
Ratujcie swoje dusze… itd.
Gdy okazja trafi się, by zarobić groszy
parę
Albo coś załatwić można, jak peryskop wystaw nos
Czy nie pachnie brzydko to, ty przewąchać się postaraj
Po co, bracie, włazić w bagno, prostszą drogę wskaże los!

I egzamin może przyjść, kiedy ci nakażą skłamać
Diabeł ci podszepnie wtedy: – Po co
mam nadstawiać łba?
Gość i tak skończony jest! Spotkać ma i mnie to samo?
Bracie, SOS nadawaj! Okręt tonie, alarm
trwa!

Ref.
Ratujcie swoje dusze… itd.