POEZJA

Wiersze

W GÓRACH SIĘ NIE UMIERA

Na Was się nie zawiodę nigdy,
zawsze będziemy razem,
Wy nie zrobicie mi wszak krzywdy,
A ja Was też nie zdradzę.

Czasami tylko w gniewu chwili
Czoło chmurami pomarszczycie,
Byśmy przed nocą nie zdążyli
Pierwszymi być na szczycie.

Na złość robimy sobie nieraz,
tak bywa pośród bliskich.
Lecz miłość nasz szczera,
jesteście dla mnie wszystkim.

Pokrewną mamy przecież duszę
i to jest ta przyczyna,
że ja potrafię nawet we śnie
ciągle się na Was wspinać.

W górach się nie umiera,
w górach się tylko śpi.
Bo góry to idea,
a dzieci jej – to my.

W górach się nie umiera,
w nich wieczna wiara tkwi.
One piszą poemat
Na resztę naszych dni.

ŁYŻECZKA MELANCHOLII

Jeżeli Pan pozwoli
łyżeczkę melancholii
zostawię Panu zamiast łzy

Co było nie zaboli
odfrunie jak balonik
niech Pan nie będzie zły

[nieco dramatycznie]

Rzeki bez wody nie popłyną
słońce w noc nagle nie zaświeci
skutki nie staną się przyczyną
a ptak bez skrzydeł nie poleci

[lirycznie]

Słowa są kruche jak konwalie
w ciszy pomyłek mniej się zdarzy
czułość do serca nie przygarnie
a wieczór chłodem nie poparzy

Napijmy jeszcze się herbaty
zanim wystygnie w filiżance
nim w niej zwietrzeją aromaty
i świt zatańczy kontredansem

[wokaliza]

Telefon ciągle dzwoni
niech Pan już idzie do niej
ja sama zamknę drzwi

jeszcze drży w mojej dłoni
łyżeczka melancholii
choć to tak śmiesznie brzmi